Η πρώτη επαφή με την ιππασία είναι για πολλούς μια εμπειρία γεμάτη ενθουσιασμό, προσμονή αλλά και μικρή ανασφάλεια. Το άλογο είναι ένα δυνατό, ευαίσθητο και εντυπωσιακό ζώο, και ο αρχάριος αναβάτης καλείται από την πρώτη στιγμή να προσαρμοστεί σε έναν εντελώς νέο τρόπο κίνησης.
Η μεγαλύτερη πρόκληση, όμως, συνήθως δεν είναι να μάθει κάποιος τις βασικές εντολές ή να θυμάται πού πρέπει να τοποθετεί τα χέρια και τα πόδια του.
Είναι να καταφέρει να συνδυάσει ισορροπία, χαλάρωση και εμπιστοσύνη.
Το σώμα πρέπει να μάθει μια νέα γλώσσα
Όταν κάποιος ανεβαίνει για πρώτη φορά σε ένα άλογο, το σώμα του βρίσκεται σε μια θέση που δεν έχει συνηθίσει.
Η λεκάνη ακολουθεί την κίνηση του αλόγου, τα πόδια πρέπει να παραμένουν σταθερά χωρίς να σφίγγουν υπερβολικά, τα χέρια χρειάζεται να είναι ήρεμα και ο κορμός να διατηρεί την ισορροπία του.
Στην αρχή, όλα αυτά μπορεί να φαίνονται πολλά ταυτόχρονα.
Η ισορροπία στην ιππασία δεν είναι στατική. Ο αναβάτης δεν κάθεται απλώς στη σέλα. Προσαρμόζεται συνεχώς στις μικρές μεταβολές της κίνησης του αλόγου.
Με τον χρόνο, το σώμα αρχίζει να αντιλαμβάνεται αυτές τις κινήσεις πιο φυσικά και η στάση γίνεται σταδιακά πιο άνετη.
Η υπερβολική ένταση δυσκολεύει την κίνηση
Ένα πολύ συχνό χαρακτηριστικό των αρχάριων αναβατών είναι ότι σφίγγουν το σώμα τους.
Πρόκειται για μια φυσιολογική αντίδραση. Όταν κάποιος αισθάνεται ότι βρίσκεται ψηλότερα από το έδαφος και πάνω σε ένα ζώο που κινείται, συχνά προσπαθεί ενστικτωδώς να κρατηθεί όσο πιο δυνατά μπορεί.
Το αποτέλεσμα, όμως, μπορεί να είναι το αντίθετο.
Όσο περισσότερο σφίγγεται το σώμα, τόσο δυσκολότερο γίνεται να ακολουθήσει ο αναβάτης την κίνηση του αλόγου. Η στάση γίνεται πιο άκαμπτη και μπορεί να δημιουργηθεί ακόμη μεγαλύτερο αίσθημα αστάθειας.
Γι’ αυτό ένας από τους πρώτους στόχους της εκπαίδευσης είναι ο αναβάτης να μάθει να παραμένει σταθερός χωρίς να είναι άκαμπτος.
Η εμπιστοσύνη χτίζεται σταδιακά
Κανείς δεν χρειάζεται να αισθανθεί απόλυτα άνετα από το πρώτο μάθημα.
Η εμπιστοσύνη προς το άλογο, τον εκπαιδευτή και τις ίδιες μας τις δυνατότητες αναπτύσσεται μέσα από μικρές επαναλαμβανόμενες εμπειρίες.
Ένα ήρεμο περπάτημα, μια σωστή στροφή ή ακόμη και το γεγονός ότι ο αναβάτης κατάφερε να χαλαρώσει λίγο περισσότερο στη σέλα είναι ουσιαστικά βήματα προόδου.
Η αυτοπεποίθηση στην ιππασία δεν σημαίνει απουσία φόβου. Σημαίνει ότι ο αναβάτης αρχίζει να κατανοεί καλύτερα τι συμβαίνει και αισθάνεται ότι μπορεί να ανταποκριθεί με ασφάλεια.
Το άλογο δεν είναι ένα όχημα
Ίσως μία από τις σημαντικότερες αντιλήψεις που χρειάζεται να αναπτύξει ένας νέος αναβάτης είναι ότι το άλογο δεν λειτουργεί σαν μηχανή.
Έχει χαρακτήρα, διαθέσεις, διαφορετικό επίπεδο ενέργειας και διαφορετικές αντιδράσεις.
Ο αναβάτης πρέπει να μάθει να επικοινωνεί μαζί του με σαφήνεια αλλά και ευαισθησία.
Η ιππασία, επομένως, δεν αφορά μόνο την εκμάθηση τεχνικών. Αφορά και τη δημιουργία μιας σχέσης συνεργασίας.
Όσο καλύτερα καταλαβαίνουμε το άλογο, τόσο πιο ουσιαστική γίνεται και η εμπειρία της ιππασίας.
Ο ρυθμός είναι σημαντικότερος από την ταχύτητα
Πολλοί αρχάριοι θέλουν γρήγορα να προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο.
Να ξεκινήσουν τροχασμό, να καλπάσουν ή να δοκιμάσουν πιο σύνθετες ασκήσεις.
Ωστόσο, η πραγματική πρόοδος στην ιππασία δεν μετριέται μόνο από το πόσο γρήγορα κάποιος περνά σε δυσκολότερες ασκήσεις.
Η σωστή βάση είναι πολύ πιο σημαντική.
Η καλή στάση, η ισορροπία, ο συντονισμός και η ήρεμη επικοινωνία με το άλογο είναι στοιχεία πάνω στα οποία θα στηριχθεί οτιδήποτε ακολουθήσει.
Τα λάθη αποτελούν μέρος της εκμάθησης
Κάθε αρχάριος αναβάτης θα κάνει λάθη.
Θα χάσει τη σωστή θέση του, θα χρησιμοποιήσει μεγαλύτερη δύναμη από όσο χρειάζεται ή θα μπερδευτεί στις οδηγίες του εκπαιδευτή.
Αυτό αποτελεί φυσιολογικό μέρος της διαδικασίας.
Στην ιππασία, όπως και σε κάθε δεξιότητα που απαιτεί συντονισμό σώματος και αντίληψης, η πρόοδος έρχεται μέσα από την επανάληψη.
Το σημαντικό είναι τα λάθη να γίνονται μέσα σε ένα ασφαλές περιβάλλον και να μετατρέπονται σε ευκαιρίες μάθησης.
Η στιγμή που ο αναβάτης αρχίζει να «νιώθει» το άλογο
Υπάρχει μια ιδιαίτερη στιγμή στην πορεία κάθε αναβάτη.
Είναι η στιγμή που σταματά να σκέφτεται συνεχώς κάθε μικρή κίνηση και αρχίζει να αντιλαμβάνεται πιο φυσικά τον ρυθμό του αλόγου.
Το σώμα χαλαρώνει.
Η ισορροπία γίνεται πιο σταθερή.
Οι οδηγίες γίνονται πιο διακριτικές.
Και η ιππασία αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με συνεργασία παρά με προσπάθεια ελέγχου.
Αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα βήματα στην εξέλιξη ενός αναβάτη.
Κάθε αναβάτης έχει τον δικό του ρυθμό
Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος χρόνος μέσα στον οποίο κάποιος «πρέπει» να μάθει να ιππεύει.
Άλλοι αισθάνονται άνετα πολύ γρήγορα, ενώ άλλοι χρειάζονται περισσότερο χρόνο.
Και τα δύο είναι απολύτως φυσιολογικά.
Στο Κέντρο Θεραπευτικής Ιππασίας Σερρών – ΚΕΘΙΣ, θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό η επαφή με το άλογο να γίνεται με ασφάλεια, σωστή καθοδήγηση και σεβασμό στον προσωπικό ρυθμό κάθε ανθρώπου.
Γιατί στην ιππασία, το σημαντικότερο δεν είναι πόσο γρήγορα θα προχωρήσεις.
Είναι να χτίσεις σωστές βάσεις, να εμπιστευτείς το άλογο και σταδιακά να μάθεις να κινείσαι μαζί του.
Και κάποια στιγμή, χωρίς καν να το καταλάβεις, εκεί που προσπαθούσες να κρατήσεις την ισορροπία σου, θα αρχίσεις απλώς να ακολουθείς τον ρυθμό του.
Το άλογο δίπλα μας, η δύναμη μέσα μας.
